Gar’da keşke hiç durmasa şu tren, basıp gitse raylardan süzüle süzüle
ne yani keyfini benim için mi bozacak seferler
beğen seferlerden bir sefer, terminal dibi uykulu yaşlı bir adam banknot diler
verir misin ellerini usulca,
ellerini bilmem ama yüreğin ıpıslak
gidip uzaklaşmak ister buralardan
yüreğine değenek adamlar aramasın gözlerin
gözlerinden ılık bir su akar, kan deriz biz ona
izini bırakır da gecikirsin otobüse
tam da ortasından binemezsin, cam köşesi sana ait on yedi numara
ne suçu var camda yüzünün izi kalmışların
biletin kadar kederli değil marlboro kardeş
yedi tanesinden bir ücret çıkarmışlar sana
yetmiyor alıp başını gitmek için uzaklara
uzaklarda dostta bulamazsın, yoktur uzaklarda bir niyazi
adımı bilmesen olurdu, şu bozkırın dili hep dertli

bir orman şu içim
çamlarımın dibinde köylü bir kadın eli
uzanıp deşiyor bağrımı, en güzel mantar orada
uyanınca usulca soyunursun sonra
nefesine hançer batar da
ıhlamur ümidi çocuk, ümit abla olmuşsun ya çakallar arasında
geç kalmışındır kartpostal atmaya
dağlar senindir, dağlar herkesin
suçum mudur bozkırıma ektiğim ümit oluşun
ümit abla diyorlar sana, ümit abla
bir lokomotif kadar yakın olamadan aşka

şimdi anne karnı üzerine uzanır, hastadır, ağlak, sofrabezi örtüşü ayakları
uyruğunda insan, sır değil acımız inan
ne öpüşler kaldı dünden, geriye bağıranların hepsi ahmak
esir alınmış yarın olmasın diye şimdinin isyanı
nasılsa bırakırlar, tuzlu bir yemek gibi kalırsın ortada
ağzında süt yanığıdır o hüzünlü yaşamak
bela üzre bela, nakış mı dokur tenine ağıtlar
şen poşetler rüzgarın oyuncağıdır, uçurtmalar, balonlar
kıyma ellerine şimdi, şakırt tutuşan geceyi

aldanma! herkes de kendine alıyor sözün güzelini
benim göğsüm de iri bir tuz
yağım da var şırınga çekimli
yerinden ederlerse dağları görürsün
şerefli bir cadde çiçeği
aldanırsın, çiçek olamaz herkes
kaldırım kenarında bir ot olsa bari
başka dağların nehirlerine düşse
elime doğru, ellerime, ellerinden
ne kadar çok ellerin var senin
bir gün fatiha okur, bir gün yumurta soyar,
bir gün geceye ortak olur
soyar bluzunu tam da ince bir karın hizasında
buluta laf olmaz kırmızı öfkeyle saçların yalpalandığında
dağlar ki en iri acılar saklar bağrında
tütmesi koymaz sonra
sen sonra çekip gidersin dağların ardından
bir yere gidersin, bir yer ki kumu olmaz
şen kahkahaları sisleri böler de insan müstehzi titrer
kuytularında drama

ne çok söz varmış
keskin bir bıçağın parmağıma ilk dokunuşu
başında k
sonunda küçük a
daha sonunda daha küçük bir n
bunları matematik bile anlatamaz insanlığa
ben çekip giderken daha yaslı da olamam
gider trenler, seferler bile ıskata
önündeki mukaveleyi gülümseyen iki dudak
imzalayıp da mutlu olunca ellerini bir daha
bari benim için dokundurma

ama ellerin diyorum
bariyerim, ağırlar, kaldıramıyorum, zoruma da gidiyor
alıp sevemiyorum
kızma artık
kumumda elleri olmayanın ellerin diyorum
içime sarılmış üç bacaklı kedi hanımın dilinden öpüp
hiç diyorum

fışkırırsa hayret, şu candan şüheda
sevilmek değmez bayan, size adamca