her şeye dönerdi diliniz
eğride kırılıp düşmezdi yere
doğruda pas tutup kalmazdı
ayak diremezdi düşünceniz
ya da bir süre öyle kalıp
tur atardı beyninizde


boş şeyler de konuşurdunuz
en çok başkalarını eleştirirken
görmezdiniz kendinizi
yalnız kaldığınızda susardınız bazen
görürdünüz ayaklarınızın çakıldığı yerde
baktığınız yerden ötesinin boş olduğunu


ileride bir çiçek bahçesi olduğunu bilmezdiniz
iki adım ileriye yürümediğiniz için
ne dolduracağınızı tahmin etmezdiniz
kolunuzda eskimiş çantanıza
varlığınızın etiketi olacak bir seydi
konuşsanız
bozardınız suskun bir halkın ayarını olumlu yönde
bir kaç sözcük, bir kaç insanın uykusunu açardı
belki bayrağı siz taşırdınız en ön sırada
yürüseniz yeri değişirdi taşların
bilinçsiz sıçramazdı denize
içine çekilmezdi deniz


diliniz çözüldü çözülecek
ahraz zamanlar öldü
gidin gömün eskiyi
bir orkestra kurun
pek çok solisti, sazcısı olan
ve uyuklamayan bir seyirci
şarkıya eşlik eden

korkmayın söz olgunlaşır diye
belki düşer bir başa
ayılır baş
duyar milleti

konuşun!..




08. 09, 2015 / Nazik Gülünay