büyük bir şiirin arasına sığındı küçük şiir
koltuğunda dize dize armağanla
uğrak verdi sözcüklere
kurumuş toprağına yağdırdı kıtaları
ne okuduğunu, bulduğunu, aradığını vurguladı
sordu şiire:
ne aradığını bu çıplak sokakta
kötü geçti bu bahar
yarı aç yarı tok
borç harç içinde
yüzler saklandı çocuklardan


burada gül az bulunur
bahçesiz girilir ev kapısından
duvarlar göz göze bakarken sallanır
top atmaya korkarlar duvara
oyun oynayan çocuklar
yine de her zaman güler gözleri
programlanmış gibi gülmeye
çift kanatlı kapılar
mahalleliye açılır
merdiven başında yazılır
alın yazıları
görücüye iteklenir kızlar
şiir defterden kazınır


duvar duvara bakan dar sokaklar
ağırlar dünya konuklarını
bir fengiredir dünya
elinde kadınların
bakışlarından akar
içlerindeki dolu nehir
şerefe demez hiç kimse
boşuna uzatılır kadehler
boş dolmaz


azla yetinilir
bir arada olmaktır çok
bir kaç bardak çayda
uğranır masal ülkelerine
kırk katır kırk satırla gönderilir
aşıklar arasındaki çalı dikeni kraliçe.
güneşe açar yoksul penceresini prenses
kim yaşar ki kül kedisini
büyük şiir sıkıştırır şiiri
imge sıfır


gül kurur kalır
iki sayfa arasında ömür..





21. 05. 2015 / Nazik Gülünay