3
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
1862
Okunma
’’ İsmin Müzeyyen, ismin Tamora, ismin Züleyha, şimdi adın Roza, Roza’m...’’
Bekleyişin hikmetini atalarımdan devşirdim
sabrın sınavından mes’ul oldum seninle
Hazzın kemiren dişlerini öğüttü yüreğim
hicran ile bölündüm, vuslat dilendim
Meclislerinde aşkın boyun büktüm
ayalarımın çizgilerinde seni aradım
Gözlerimde sahte bir umut ışıltısı
yüreğimde elem sarnıçları
Roza’m sen göğümün sevdası
kalbimi kurduğum sevda kırıntısı
Hüznün ikindilerini annemde gördüm
kadınlarda gördüm gözlerinin destanını
Sandukalara yatırılmış sırlarda aradım
tahriş eden yokluğunu, okşayan varlığını
Şiir bilen çınarlardan seni işittim
yokluğun, gök çıldırışı korkularım
Seni bilen yollardan seni öğrendim
avuçlarımda serçelerin çığlıkları
Ah Roza’m, iki cihan sevdam, roza’m.
Akşam üstü sesleri getirsin bendeki seni
gece bir olalım seninle, bir uyanalım birlikte.
5.0
100% (14)
Cevap Yaz