30
Yorum
71
Beğeni
5,0
Puan
5717
Okunma
Odama sinen mandalina kokusu,
âh yine g’özüme nâr gibi düştün annem...
Zaman geçmedikçe
pas lekesinden süzülüyor dilimin özlem ağıdı
duaların akıp gittiği ses duvarlarından duyuluyor içimin ağrısı
kapılıyor bir ölüm bir can kaymasına daha
yaşam çekiyor elini yüreğin küt küt atışından usulca...
âh
âhh elleri zümrüt kokanım
dilinde Mevla dilânım
âh bağrında cenneti saklayanım
nefes almayı mı unuttun
diline ölüm mü bulaştı aminlerinde de gittin
âh
zül kokuyor tövbelerim bilsen
yağmur nöbet tutuyor gözlerimde hasreti gecelerce
suskun
suskunluğun
gömdü yedikat yerin dibine beni
bu ilk gidişin değil
hergün yeniden eksiliyorsun içimden annem
hadi toparlan
biz ölümü gidip de dönmeyenlerden öğrendik, anne sen uyan!
gül olsun goncalar
gülsün küskün gamzelerim
dinsin elemim
bulamayayım, saklansın uzaklara kederim
hadi
hadi nefes almayı hatırla
hatırlada annem yeniden doğalım hayata..
...
5.0
100% (65)