2
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
1201
Okunma
Düşler düşerken sokağa,
Siyah karlar yağardı.
Ve aşklar;
Masallardaki çöllere yürüdüler.
Yanlarında kim/sesizlikle…
Ömrünün en güzel çağında.
Kırmızı, sırtında yüküyle gitti.
Haylaz çocuklar,
Cam kırıklarını topluyor geleceğe,
Tuğladan bozma sehpa,
Kendini bi bok sanıyor.
Ve filmin en orta yerinde,
Beyaz itli bir şiir düşer aklımın fidesine.
Belki beyaz itli bir Adem,
Var mı ki,
Gitmeler gibisi dercesine,
Gidiyor.
Gidiyor.
Her şeyi sırtına alıp gidiyor.
Nöbetçi_Piyanist
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz