ağaçla arası onun uzayan saçları
bir de yeşil bakıyor belki
onun için
onun içinde gövdesinden kollarını sarkıtan
yapraklar değsin istiyorum başıma

rüzgar dün başka zamanı işaret etti
aşka karşı bir his yürüdü
gölgelerin kalbi olabilir mi dersin

biliyor muydun sen bunu derken
yıllar sonra kim bilir nasıl bir kıyıdan geçiyordun
ayaklarını değdirme isteğini artıran
iç sesiyle uzaklarda bir gemi
bakıp düşünmüştüm hızla akan kelimelerin
kanatlarına tutunup
hatırlamak istediğimi gözlerini

başını kaldırıp bakmadın bile
bir hayalin aynı yere saplanan acısı
fazlalaştıkça daha gerçekçi oluyordun

yorgunluk korkmuyor öyle mi
yada öyle bir şey çoğalıp durdu ağzında
biraz palmiye uzağı
boynunda sarı arabesk
soyulmuş dal çubuklar
eski bir parça ses

kirpiklerine kapan
zaman yok
ufuklarda kayan ışığa doğru koşa biliriz dedin.