2
Yorum
10
Beğeni
0,0
Puan
103
Okunma
madem öyle bu karanlığı üstümüze çekelim
çamaşırlar kıpırdasın ama ileriye bakma
suları konuşurken duyduğunu söyleyeceksin
söylediğini tekrar etmeyen sonsuz pervanelermiş
sakın inanma
hem çabuk geçecek söz veriyorum
uykunun uzatılmış halini sabrettin
geriye ne kaldı diye sormayacak mısın
mutluluktan ve sevgiden
onun içinde var olan büyüden
bulup tamamlaya biliyorsan ruhunu
var oluyorsun sahiden
çatılar ve bacaları saklanıyorsa göğe
hatırla yeryüzüne inen basamakları
çıktıkça kaybolan hatıralar sevgilerini uzatıyordu
uyuyup inanmıştın
sezgi bulutlara sarılı mutluluklar sarkıtıyordu
her şey çok güzel büyüyordu
çocuklar çiçekler ve karanlıklar
ah güzel hayat
ne de çabuk kaybettik seni.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz