önemli olan gözlerini açmak
sonra nasıl olsa başlar günün koşusu
kendi içini doldurur şehirler
yanaşan vapurun ipini yakalamak gibi
akıp gideriz peşine umutların

her saati ayrı gölgelenir taşların
süs verme çabası ince bir ayrıntı
yaralar sarılsın diyedir
hastanenin önünde bekleşen telaş

rüyaları kentin dışına sarkan
aynı rüzgarların bir birini tanımasıdır sevgi
kardeş ağaçların yüzüne vuran
ve şehrin duvarlarından geçen esinti
bu koku bir ırmağın aşkıdır
diye bir şarkı söyleyebilir taksici

dalı budayan elle kitabını okuyan el
veya ekmekçiden çıkan bir çocuk
aynı sahnenin değişmeyen oyuncuları
biri susarak geçer kaldırımı
biri ıslık çalarak patikayı

oradan oraya dönüp durur yollar
doğduğu yerde ölenle
doyduğu yerde ölen arasında
ilk perdeyi güneş aralar
sonra yağmur
sonra yıldızlar ve ötesinden
bize selamlar gönderirler.