Affetmiyorsan Tanrım,
gece yatağımdaki fahişeyi ihtiraslı öptüğüm için.
Sonrasını bir Budist tapınağında yeni Tanrı’ma tapınarak.
Everest’te geçiririm,
Belki de Tanrı Manitu’nun büyücüsü olarak bir totemin içinde,
sende kayıtlı tüm günahlardan kurtulurum.

Kadınlar günahkâr oldu, günahkar erkekler için
Ahlaksız eğilimler sadakatsiz birlikteliklere ihanet için
Namus cinayetlerinden feyiz almadılar,
inkişaf olmadı namussuzlukta;
Tüm erkekler jenosit, tüm kadınlar recim edilsin…
Bu kadar gaddar isen bütün kulların kaçıp kurtulsun…
Bir çok Tanrı var sevişmeleri özgür…

Bataklıkta bir gül açmış tohumlarımdan;
Şimdi durursam, bir daha gidemem.
Dikenlerini sıyır at da gidelim ya da giderim sevdanı çekerek…
Piyano çalabilen erkeklerin soyu kurutuldu,
Beni reddedersen aslını inkar edersin gülüm!
Seni ben varettim, yok olmana sebep olabilmek için…

İç savaşlarımdan çok yara aldım,
Bedenim çok sarsıldı göz yaşı dökmekten…
Everest şimdi çok soğuktur, üşürüm.
Affet be Tanrı’m, ne olur affet!
Affet de gitmeyeyim bir yere, kalayım.
Öpmem bir daha o fahişeyi… Söz…
Ruhumu satın alacağım şeytanın köleliğinden,
Sana kul köle edeceğim…