0
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
1024
Okunma
Yine mi toprağa kan döküyor çocuklar
Çocuklara mı toprak dökülüyor yoksa
Kaktüs susaması ağzın
Ne zaman öpsem
Al bu gözlerimi ve göm kendi çukuruna
Sormam maviyi
Bak göğe yaslamış uçurtmasını
Ölü çocuklar
Hadi inandır içindeki kuraklığı yağmur sesine
Aşkı ayakta alkışlasın
Tüm ayrılıklar
Kalbin yolunu kesen eşkıya
Ellerindeki Akdeniz benim…
Ve ölüm yorulmasın için
Kendi bileklerimi keserim
Bozkırın ayazında
Gelin tabutu gözler,
Dudaklarıma en kırmızı kederi sürerim
Yalnızlık saçımda kırık telkari
Kan yorulmaz akmaya
Bıçaklar, kendini bileyler
Çocuk çığlığında
Upuzun bir ömrü bi çırpıda giderim
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.