0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
2653
Okunma

Doğanın Sesi.
Herkesin yüreği biraz okunmamış kitaptır hani,
Gece gece dalıp giderken sigaya,
ayaz sahipsiz bulduğu her sırtı,bağrı vurur.
.
Acıyla kurulur bu coğrafyada sofralar,
tatlıyla son bulur hep ikramlar.
ağaca konan kuşlar bile ürkütülmez,
canı ne zaman isterse o an kanatlanır.
.
Yalnız güneş hep erken susar kışları.
Turuncu sonbaharda kaldı,
yeşilse ilkbaharda.
yazın reng-i sarı sıcak.
kışsa beyaza bürür doğayı,
örtüsü kefen.
.
Titreyen alev üşütür içimi.
pır pır ederken gaz lambası.
.
Hadi söneceksen sönde gelsin ilkbahar.
sabırsızlanıyor tomurcuklar,deli tay patlamaya hazır.
sabırla donmayı bekleyen kardelenler kada asi olmasada...
her mevsimde açmayı bekleyen çiçeklerim var.
.
İğde kokuları sarhoş ederken doğayı,
paptyalar sevda avında,
gül kanatırken,dikeni cana batar.
Menekşeler ahh menekşeler...
Gece çalarken karanlığı,
ay şafağı sağıyor.
zifir sütten kesilirken.
yunus ça./
5.0
100% (2)