19
Yorum
23
Beğeni
0,0
Puan
2186
Okunma

güzel bir gün yaratmak için
Tanrı’dan aldım bu boyu
gülden ince
kavaktan uzun
dereden serin
farklı hissetmiyordu
insanlar birbirinden
değişiyorlardı olmazsa ellerini
bir çarpıyordu yürekler
biri ağlasa uzakta
güldürüyorlardı
anne kavuşuyordu eski
yitik günlerine
yeni çiğler düşüyordu yapraklara
dağılırken bulutlar
gece bırakırken güne yerini
umut türküleriyle
başlıyordu sabahlar
yepyeni bir dünyaya
açıyorduk pencerelerimizi
bir bahar yeli gibi
savuruyorduk insanlara
iliklerimizi ısıtan
sevgileri
düş değildi
bir rüyada görmüş olsak bile
bütün olanları
bilin ki
düş değildi!
23. 3. 2014 / Nazik Gülünay
Daha başlıklı eski tarihli bir şiirimden ilhamla