Kendime. Kendimden çok bizlere. Ölüme, çocuklara ve Berkin’e. Belki de hiçbirine...
Ben ağlarsam hüzünlenip Düşer bir sızı toprağa gözyaşım. Hayalini kurduğum ağacın Dallarında görseydim yıldızları.
Karanlık bir gecenin geç vakti Ay doğar ve Gölgem uzanır toprağa ansızın. İri gözleriyle soluyor Hareketsiz ve merhametsiz bir baykuş. Ya da ağrılarımın geçeceğini biliyorum.
Çocuğun ağlamasına aldırma Alkış tutuyor ıssızlığımız. Her şeyi de ben söyleyemem ya Göğsümü açıp Yansıtırım yüzüne ayışığı.
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Burda Berkin Elvan'ın görüntüleri var. Çocuk maalesef DHKP-C eyleminde öne itilmiş ve hayatını talihsiz bir şekilde kaybetmiş. Amaçları Türkiye'yi karıştırmak. http://www.youtube.com/watch?v=D54wdAis8rM
Berkin Elvan dünyada eşi benzeri olmayan bir çocuk. Okmeydanı'nda oturuyor ama ekmek almaya 6 km ötedeki Taksim'e gidiyor. Harcadığı zamanı ve yol yorgunluğunu bir kenara bırakırsak, verdiği bilet ücretine sanırım iki ekmek daha alabilirdi. Taksim'de de kaos eylemcilerinin tam ortasında sapan ile ekmek arıyor. Taksim'de ekmek satan bakkal yoktu galiba? Poşetinden de ekmek değil patlayıcı çıkıyor. Elinde kızıl bayraklarla ekmek almaya gidiyor. Tam da kaos tüccarı bakkaldan. Bakkalın resimlerini de gördüm. Sapanlar, molotoflar, patlayıcılar bir hayli prim yapıyor anlaşılan ki ekmeğin yanında başka hiçbir şey yok. Böyle bir çocuktu Berkin Elvan.
Sadece çocuk değil, varisleri de bir hayli farklı. Cenazesinde sevinç çığılıkları atıyor, zafer işaretleri yapıyor, gülümseyerek mutluluk pozu veriyorlar. Çocuğa üzülmüyorlar, sevinç pozları veriyorlar. Ben doğrusu bu sevinç çığlıklarını anlıyorum onların. Kaos sevinci! Zaten çocuk 256 gün önce tıbben ölmüştü. Hastanede fişte takılı bekletiyorlardı. Seçim arefesinde kaos için fişini çektiler. Ölü seviciler, darbe, kriz, kaos simsarları parmak kadar çocuğu harcadılar. Gezi ruhu işte bu. Kandan besleniyorlar. Çocukları öne itiyorlar, yem olarak kullanıyorlar.
Keşke annesi Berkin'i ekmek almaya gönderirken Okmeydanı'ndan eline sapan vererek Taksim'e göndereceğine; biraz bozuk para vererek mahalle bakkalına gönderseydi. İnşallah bundan sonra anneler çocuklarını bakkala böyle göndermesin!
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.