2
Yorum
6
Beğeni
4,9
Puan
1483
Okunma
Bir gülden borç alınmıştı ömrümüz
Hem soğuktu ellerin
Ayrıca hep susuyordun
Veresiyeyi kesmişti gökyüzü
Kalemim eğrilmişti
Unutmuştum saymayı
O cümle birikintisi
Hani Fuzuli
Bağ bana
Bahçe sana, bağ bana
Değme zincir kâr etmez,
Zülfün teli bağ bana
Diye söyleyivermişti içimi
Taaa o zamandan bilmişti çokluğunu
İşte orada sakladım kendimi
Çıkmadım yeniden ortalara
Kızarmış ekmek kokmasını da,
Kâğıttan gemiler yapmasını da
Orada öğrendim
Hiç büyümedim bir daha
Hiç soru sormadım
Azaldım erkenden,
Eksildi ruhum
Şakağıma sensizliği dayayıp
Sürdüm yalnızlığı namluya
Sen benim canımı
Öyle bir yakmıştın ki
Uyuşmuştum zaten
Acı duymadım
Uçup gittim usulca
Kanatlı mazeretler türeterek...
5.0
86% (6)
4.0
14% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.