umut çiğneyip geçerken ruhu
selamsız kalırken eksilmiş tebessümler
içi dışı bir katıksız cümleler kalır
kopmadan önce dalından sevdanın tohumu



gayrı terk eylerken gönül şehrini yar
kirpik arası akar durur yaşla karışık kan



bilindik bir ezgidir tadı damağa yapışan
ayak üstü sevmelerin en tazesi
eksik etek geçmişin gölgesinde mezardır aşk
çünkü daha belkilere sarılmamıştı ten ile can



biz yürürken zihnimizin parmaklıklarına
zaman çoktan hapsetmiştir,ikimizi
izinsiz çalarken hayallerimizi hayat
sormadan mahkum etti karanlık kapılar ardına
gönül ki, görmeden gökyüzünde maviyi



en çok geceye kızarken fikrimiz
severek doğardı güne nefesimiz
bilirdik ki en çok sevdikçe seviliriz



yarım kalmışlıklarımız da büyürken ruh
mesafelere isyan eder tek vücut tenimiz



bir gün vazgeçmekten geçerse yolumuz
bakmadan ardımız sıra
göz pınarları kurumadan
çekip bir nefes daha aşkı içimize en derinden
sessizliğe sarıp tüm vedaları
üzerine bir parça toprak döküp yakmalı sevdayı



duası okunmayan b/izli hayallerin
noktası belirir avuçlarda
bitmezken yüreğin sesi,durur zaman
yitik bir hikayenin
gizli kahramanları iken
ansızın gelir s/ona elveda..