bazen
yarıda kalmış bir hayatın
ardından bakıyoruz öylece

giden
olduğu gibi bırakıp her şeyi yerli yerinde
bardakta çayını
tarakta bir tutam saçını
ve terliklerini kapıda
bir daha hiç geri dönmeyeceğini bilmeden
lanettain bir tavırla
çıkıyor yola

bazen küs
bazen kırgın
kim bilir belki dargın

hiç bir bayramın barıştıramayacağı
ve hiç bir şekerin tatlandıramayacağı
acı bir ayrılık


söylenmemiş bir yığın söz
biriktirilmiş gelecek hesaplarıyla
baş başa bırakıyor geride kalanları


durum
kap kara bir kuyu
durum cehennemin dibi
hani
bilinen gibi değil


yüreğe siyah yağmurlar yağıyor sonra
zemin çamur
diz kapaklara kadar bulanmış hüzün
ve içinden çıkılmaz bir öfke

bir birine karışmış milyonlarca sesin içinde
sağır oluyor kulakların

durup düşünüyorsun istemsizce
bir kaç saat önce diyorsun
sadece lanet zamanın az öncesi işte
bambaşka yalancı bir kederle karartırken umutlarını
şimdi
sahici bir karanlığın içinde
kör olmanın dayanılmaz kayıplığı

her şey bir rüya olmalı
her şey birazdan bitecek umudu
afili bir yalan söyleme gayreti kendine


ve

küçük bir kutunun içinde
beyazlara sarılmış
solgun teniyle
yüzleştiğin gerçek

oysa
sen hiç sevmezdin beyazları


olmadı bu gidiş
hiç olmadı!!