hoşçakal

’Kimileri acılarından dolayı aşka fakirdir...
İşte bizde onlardanız’...
Oysa hayatın içinden bir çok anı ile geçtim.
Uzun bir yol harıtası çizerek gözlerimin menziline,
Yalancı söylemlerin küstah tezahüratlarını aldırmadım
Ufku yalanlayan yalancı insanların...
Aşk yok..! İnanma diyenlere inat;
Körpe bir sevda büyüttüm gönlümün cehiz sandığında.
Dokunulmamış...
Okşanmamış...
Nefesinin kokusu tadılmamış,
Hatta haram ile bakılmamış bir sevdaydı işte o...
Bir gün, İçimi titreten ürpertici bir ses geldi ğöğsümün kafesinden,
Ruhumun kulakları çınlıyordu sanki..
Evet derin bir sesdi işte ’O’..
Ruhumda yankısı soğuk iç duvarlarıma çarpan
İçimin mabedi artık aşk’a nefesim deysin diyordu.
Yenildim içimin vaveyla yakarışına,
Üzüldüm hatta...Hüzün kesildi bilekleri bakışlarımın
Ve kıyamadım içimin böylesi serzenişine..
Kıyamadım içimin nemli gözlerine...
Açtım kapılarımı ardına kadar aşk’a,
’Açtım’...
Koklanmamış gül bahçemin sevda toprağını elleri narın bir yare
Dedim ki;
Elleri narin ’yar’!
Acıtmazsın sen tomurcuk güllerimi,
Bak her biri aşk’a sevdaya nasılda temessüm neşeli...
Okşa kırmızılığını içimin..
Al avuçlarına ğöğsüne yaklaştır,
Bas beni bağrına, ateşinle yak alevimi...
Yansın.. yüreğinde döne döne sevdam...
Tut ellerimden üşüyorum, Sevgili..
Kaçırma hayali gözlerini gözlerimden
Daha derinlere ineyim kesme yolumu..
Sus...! konuşma..!
Gönlünün derinlerindeyim
Mutluluğun beşiğinde sallanıyor gözlerinde bulduğum hayallerim
Bak içinde büyüyen bir ceninim..
İçimde büyüyen bir ceninsin
Büyüdükçe içten içe giren,şımarık avru serçe gibi
Kanatlarını ’kan’ ile başladığı için çırpmak istemeyen
Bir yavru serçe işte...
Dünya mı? ...
Kimin umrunda ahiretimi bulmuşken gözlerinde
Kimin umrunda dünyanın en zengin ’fakirliği’
Söylesene...,
İçinde aşk’a dilenci ağma bakarken dünyaya
Ahir secdesine sadakat şehri kurmuşken bir göz oda misali...
Fakirliğimde B/aşkaydı anlamadın...
Nasılda telaşa tutuşturmuştum;
Dilimin Bismillahirahmanirahim yanlarını
Ardına koyardım seni...besmele ve dualarım
Nerden bile bilirdim ki..ardıma kalamayacağını..
Bilemedim...Bağışla....
Senin bildiğine sığındım,içimin sağnak aşk sığınağında
Galiba beni biraz fatihasız bıraktın
Yakarışım O’na...
İçimin ruhu öksüz...Yakarışım O’na...
Şehrin gözleri yaşlı..
Yapraklar son bahar hüznünde..
Biraz boynu bükük dalların...
Ağaç neylesin ayrılığa çaresiz bakar..
Neylersin sevgili...
Ayrılığa çaresiz bir ağaç değil..!
’Ayrılığa en ihtişamlı içim b/akar...
Sen hoşça kal....’


Serdar Özyanız