Çektiğim her harfi cehenmem boşluğuna bırakırken
sıralayamadığım onlarca tümceyle
oynamak , mutlu etmiyor beni.
bir zamanlar beş taşla bile ,
yağ ,bal satan ustamın öldüğü zamanlarımda bile
m u t l u y k e n.

sen bozdun çocukluğumu;
aşk la gözümü bağladığında
karanlığın tam ortasında
ihtiyacım olan , tutunduğum her yanından
yerlere düşürene kadar .
ağlatana kadar.
sebep olduğun ,yaralarımın berelerimin
etrafında yüzsüzce dönene kadar
sen b o z d u n.

yalvarırım artık dönme y a r
bulandırma yüreğimi
aşk kusmak i s t e m i y o r u m.

dolanma karanlıklarımda
çarpma içimin duvarlarına
yüklenme yüreğimin damarlarına..

kan kusarım da
çıkarmam seni içimden
sen yeter ki dönme

susarım
boğulsamda yutkunurum
yutkuna yutkuna unuturum.

yeter ki dönme.

dudaklarımın arasından sızan sözlerim ,
aynı olsa bile.

d ö n m e .

d ö n m

d ö n .


Aşk-ı Kıyamet
.