// Günahı olmayan söz mü var şair..?
Bana bir kalem bir de kağıt verin yeter//




Sineme batıyor sokağın rengi
Oyun içinde oyun var
Hak edenler kazanmıyor
Eskiden olduğu gibi



Kendi renginde açmıyor
Mahcup çiçekler artık
Ne yeşiller içinde bir orman
Ne de mavi bir deniz
İkbalimize düşmüyor nicedir



Ne çok sevdiğimiz güneş
Ne de renkler eskisi gibi
En güzel iklimler gelip geçiyor habersiz
Solmuş güllerle dolu yanı başımız
Yılların ölüleri şakağımızı ağartan



Geçmiş senelerin esvapları sırtımızda
Sararmış fikrimiz
Küskün ve de bezmişiz
Nadir tebessümler sığıyor
Gizemli dar sözcüklerimizin arasına



Bir kadın ağlıyor kaldırımlarda
Kösnül bir Ağustos tarıyor
Canım gür saçlarını
Şarkılar söylüyor batıp giden günlere
Dest be kar
Dil be yar



Devriliyor ulu bir Çınar
Boylu boyunca
Dallar kırılmış
Yapraklar yerde
Kökünden kopuyor
Sıcak göğsüne yaslandığımız sütunlar
Hüzün yükseliyor öz dolu koynumuzdan
Titreyen bir el kayıyor derinlere
Usulca avucumuzdan




Fotoğraflarda okunmuyor
Yüzleri Ademzade’nin
Bir kavalın türküsü dinlediğimiz
Bu hoş havalarda
Haz veren dirlik düzen UKBADA...!