1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
956
Okunma
Bin gece yarattık masalsı, içimizdeki devden;
Eridin mum gibi, ben yandıkça ağzında alevden!
Kor karla buluşup buhara dönüştü, ağardı su;
Ten ateşten bir ırmak oldu, kıvrılıp aktı şevden!
Silindi eşyada çizgiler, tut sonsuza savrulduk;
Başka zamanda, ya uzayda, uzadık hatsiz sevden!
Hamur gibi yoğurup bir terkibe koydu aşk bizi,
Ağladın canım yandı, hem sarsıldı gövdemde gövden!
Sen-ben yok bize madem, bu adıllar sanrı, hep tuzak ;
Niye bu dönüşler vuslattan, bu ayrılışlar neden?
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz