hayrettin taylan




Sözcük açmıyor gülün cümlesinde sen yokken
namım imgelerde dizeleniyor hüzün manalarla
sel basıyor kafiye denizini ,aşk basıyor sensizliği
sığmıyor dalgalar rediflere, keyfine ıslanıyor şiirin şehri
mana estiriyor yenilendiğim sen şiiri, eskiz ölüyor
Orhan veli, şiirimin beslenme çantası
Modern şiirin eteğinde dökülüyor istençlerim
Sezai’nin, Ece’nin, İsmet’in imge lisesini bitireli çok oldu
ve burada manalar mastırından sonra analar başlığındayım
ve burada poetik denizlerin imge ermişiyim yüreğinde

II

Ahmet Hamdi yatalak da olsa Yahyaca esiyor tarzıyla
bir jetonda necip fazıl veriyor biraz heceliyorum geceni
yanağını veriyor Ahmet muhip, haşim’den haşin semboller akıyor
rüzgara salsa dersi veriyor İsmet,kendi özeliyle
ismet gibi değilim, önce solak, sonra sağlak, sonra Türkçü
özüm kadar temiz,temizliğim kadar mutlağa arş
kitaplarını sunuyor Cemal Süreya,liseli şiirler gibi
düğmesi kopmuş Yusuf kuyusunda Özdemir Asaf okuyor beni
dizelik aşklar kokuyor, dizginlik bitiyor , dizenç yarınlar için
III

güvercin avlıyor post modern algının şiir tilmizleri
bir fikri derginin yatağında basılıyor benzer dizeler
her derginin bir hamalı , her şeyin sahibi gibi egosal kapak
aynı benzerlerin betimsiz suratında basılıyor sayfalar
kim şair, kim sevgili, bu cebi delik sanatın koşmayan atı kim
şairler çöplüğünde öten onca horozun köyü neresi
sabah namazını kılalı çok oldu, gündüz şiirlerde öten horozlar kim
şiir fikre hamile, babası belli olmayan doğan imgelem
yazmak mı yaşamak mı yaşamayı dizelemek mi belirsiz
kargalar gülüşüyor anlamın avlusunda
sahi neydi poetik özlemler, neydi gerçek şiir
aynı fikri derginin yatağında benzer dizelerin zevki olmak mı
tanıdık bir gölgenin süreğen sesi olmak mı?
kimdir sahi , sahiliğini bilen kimlerdendi şiir
benim uykum huyuma kaçtı, şiir dargın bana
uyanmamış uyanıkların sultasından besleniyor yazın
söz sıçıntıların varlığında üşüyor yokluğum
benim uykum kaçtı severler, ben gidiyorum şiire…