Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
.....ve Tanrı insana yol verdi, beyazı anlatsın diye Oysa insan kendi zaafına yenik düştü, tüm renkleri beyaz sandı ki Ona göre bundan böyle her kar tanesi eriyebilecek ihtişama sahipti..
Kadife çiçeklerini çok severdin, hiçbir çiçeğin birbirinden üstün olduğunu düşünmezdin Çünkü sen, çiçekleri anlamlandıran tek varlığın insan olduğuna inanırdın. Duyuyor musun Baba.. sonunda taşlar da öğrendi ağlamayı..
Kavga özerkliğini yitiriyorsa, yükselir sesler ve usulca kapanır kepenkler, demiştin Görüyor musun.. Ayışığının kırılarak yansıması, avuçlarımıza toplayıp kana kana içtiğimiz su tadında, çoğalıyor gitgide ve çocuklar, Baba Çocuklar yine erken büyüyor, erken göçüyor.. Şehrin surları, bir annenin göğsünde yanıyor gece-gündüz Sokaklar zalimin hışmıyla uyandırılırken bir babanın öksüzlüğü doğuyor yeni güne.. Velhasıl "yaprak döker bir yanımız, bir yanımız bahar bahçe" tutunurken acılarımıza, Haziran hiç bu kadar kararlı olmamıştı isyan sözcüğünde..
Şimdi de ki Tanrıya, gidenlerin türküsüdür toprağına eğilip, kısa çöplerimizle uzun boşluklar çizdiğimiz ve gökyüzünden Mahir gölgeler indirdiğimiz..
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Kadife Çiçekleri şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Kadife Çiçekleri şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Bir çok seslendirmelerinizi dinledim. Yazdıklarınızı okudum. Ne diyebilirim ki.... Kutlarım. Selam olsun güzel insan.. Yüreğine, sesine, kalemine sağlık..
böyle yorum varken okumaya gerek yok bırak kendini şiir dinletsin kendini
sevgilerimle