mücadele etmeye gücüm bittiğinde
ve tükendiğinde kalbim
babamın aldığı
o sarı saçlı bebek geliyor aklıma

kocaman iri iri mavi gözleri
bukle bukle saçları vardı
öyle çok sevmiştim ki onu
sırf babam aldı diye
ama babama olan öfkemden
bir gün bile alıp oynamadım elime

bir bebekti babamı özlememin özrü
sarı saçlı ve mavi gözlü bir bebek..

oysa o babam gibi kokmuyordu
babam
bilmiyordu bunu...

sonra sen geliyorsun aklıma
seni daha çok sevmiştim biliyormusun
o çocukluğumu hapsettiğim bebekten
çok
daha çok

senide özledim babam kadar
o yoktu
ama seni yanımdaykende özledim ben
yada
yanımda olduğunu sanırken!!!

yokluğunu doldurmuyordu
hiçbir varlık
sen bilmiyordun....


geçmiş kara bir perde olup çekiliyor gözlerime
kararıyor hafızam
zihnimde kar yağıyor bir yerlere
yüreğim üşüyor...

babamı özlediğimi unutmak istiyorum
o sarı saçlı bebekle oynamadığımı da
sonra bütün unutamadıkları mı
ve hiç bir şeyi unutamadığımı da
unutmak istiyorum aklıma dolan kargaşaları
yapılanları
yapılmayanları
her şeyi
unutmak istiyorum sadece


tekrar dokunmak çocukluğuma
babamı çocuk gibi sevmek
ıslanmamak kuru kuruya
boşluğa dalmamak
çocuk olmak işte
ve oynamak o mavi gözlü bebekle

sonra
anlatabilmek içimdeki seni
sana
uzun uzun konuşabilmek
ve sarılırken dahi özlememek seni

ölmek mesela
şimdi şuracıkta ölmek istiyorum!!