güneşi görünce yüzünü kapayanlar
mehtapsız insanlar
yaralı kuşlar gibi buluştuğunda semada
bir ilahi okunur


vaktinde
avuçlarımda biriktirdiğim için gözyaşlarımı
gözlerime su sürmeden ağlayabiliyorum hala


kaç kez helalleşmişiz
yine o günlerden biri
içim okyanus dibi


Biliyorum sensin o
yine bir siz bir sen diyorum
ordan bile belli
anlıyorsun değil mi
sen kadar güzel
kimse yazamaz bu dünyada

görmüyorum
duymuyorum


hala aynı sözleri veriyorum
bir daha öylesi yanılmam
gözümü kapatınca uyumam
aynı dille konuşup
aynı yürekle acıyorum


her meyve kendi ağacının dibine düşer
ben de öyle yapıyorum endişelenme yeter
olduğum an dibine düşüyorum
tüm ağaçlar güzeldir gölgelenirken
ama hepsinin meyvesi yenmez


asırlık sevdalara yakışıyor kalbim
beni merak etme bulurum yolumu
sen kendine iyi bak yeter


mucizelerin sonunu görenlerden biriyim
yeterince kendimdeyim
olacağı;
en fazla çürür giderim


ben gıdıkladığımda gülersin
sen gıdıkladığında belki ağlarım
acılarla oynanmaz
onlar ellenmez
başını okşa uyusun


farkındayım
kimseye benzemiyorum
programlı mutluluklara hazırlığım yok
hiç ummadığın bir anda
eskisi gibi
ağlarken gülüveriyorum


aynı parfümü kullanıyorum
hipnoz edilmiş gibi
avcuma sıkıp öyle yazıyorum
şimdi bu kağıdı bir uçurtma yapıp
öyle postalıyorum
rüzgara doğru çevir de oku
cüzzamlı yerinden başlayarak


her sayfan kitaptır gözümde
her cümlen bir hayat


görüceksin
gökyüzü de ayıramayacak bizi
ben gördüğüm yıldızlara öyle kolay inanmam
gözüm kamaşırsa
ovuştururum geçer


mektup kitap dinlemem
onu kaybettim ben
adı güven


her uçuşumda bir toz gibi
aynı buluta konuyor ağlıyorum
aynı denize dökülüyorum
gözlerim yine yağmurlu
sana yağıyorum


aşkın en ağır tabutu
gözü arkada kalmak
hatrın en itibarlı yolu
unutmayı unutmak


ellerim üşüdüğünde
babam olurdu yanımda
o gitti
cebime sokup ısındım
sonra sen geldin
yüreğine


gittiğinde
biz denilen herşey bittiğinde
artık üşümüyordum
soğuk soğuk terliyordum
ateşli hastalık geçiren çocuğa benziyordum


aşk bir kaderdir bir seçim değil
direnmeden
ona boyun eğin


gökyüzüm... sana uçtum
denizim... sana döküldüm
bulutum... sana yağdım



Bu kadar çok yalan olunca
dürüst olmaya utanıyor insan
bazen sırf mutlu olmak için
sizdenim diyesim geliyor



pazarlamacı değilim ki
elime bavulu aldığım an kapı kapı gezeyim
başka bir kalbe yerleşeyim
bildiğim tek yol
bir dükkana girip orda kalmak
yani çok tilkiyim




//tilkinin dönüp dolaşacağı...... //




ŞİRİN KELEBEK