sana
geciktiğim yerden sesleniyorum
sözüm söz
ben de seni sevmekten vazgeçmeyeceğim


bugün
yine çocuklarını üstüme saldı yağmur
tutunduğum acılardan geliyorum
takvimlerin yabancı olduğu bir çağdan
kahvemin dibini görene kadar
bekleyeceğim bu defa
terketmeyeceğim onu zavallı tabağına
ben bir tane daha alayım hatta



sana
ardında bıraktığın acılardan geliyorum
terkettiğin mutluluklardan
pişmanlıklardan
anası babası belirsiz anılardan
tövbesi bol akşamlardan
mumları hiç bitmeyen sokaklardan
zaman kavramım da yok
saat kaç


yoluna çıktım yalınayak
denizinde yürüyorum


örttüm namertlikleri
bir kaktüs gibi
avcuna yazdığım nar kokan şarkılar
demetlediğim şiirler
hediyemdir Akdeniz lalerine


topla sedir yaprağım
en uzun şarkımı söyledim
aşk döküldü


toprak bile darbeleri severken
bunu yazan kitapların şirazesiydim


perdeyi açıyorum aşk doğuyor
kapıyorum aşk uyuyor


öyle özel bir nedeni yok
çayına şeker atmaya geldim
iki kez erisem yeter mi


ahalî !
bugün cenazeden geldik
başımız sağoldu
anons ettirdik
ayrılığı öteki âleme yolcu ettik
biz de yolu yarıladık
’e gelmediniz?


çocuğumuz da doğdu
adı Derin





// Yolun yarısından dönenlerin çocuğu oldu
Adı Derin//



Şiir, Ses: Funda Mavi (ŞİRİN KELEBEK)