4
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
1126
Okunma
her tanışmışlığın ortak bir lisanı vardır..
beyaz düşlerin koynunda uyandı
özlemin çıplak yüzü
eteğine sarılmışken yıldızların
ayaz bir geceden kalma düşlerle
güne mırıldandı aşk ’’gün/aydın’’ diye
süslü bakışlardan uzak yaşarken
çerçevesi eksik fotoğraftan
birikmiş anlar kaldı geriye
tarihe geçen zengin harflerimizden
ki, onlar hep mutluluğa cümleler kurdu
bir düş ki yalın ayak gezer sevda bulutlar arasında
kelebek kanadında yele durmuşken aklın imasız düşünceleri
alıp gider bizi bizden rüzgarın seli
dil dökerken sineme sardığın yarım kalmışlığımızı
sürüyorum bu şehirden eksik saydıklarımızı
yasaklayıp adımızın olmadığı vakitleri
çocuklaşıyoruz kimi zaman
katarken demli çayına bizi
karışıyoruz sevdaya şeker misali
y/anıyorum yosun kokan denizin mavi seyrine
sessizce düşüyorum yine gülüşlerine
s.ç
5.0
100% (10)
Cevap Yaz