Bütün köşe başları kanımdan sızan iltihapla dolu
birinci kattan gelen ses
beni ellerinle birlikte terk et
ya da daha çok içine sev beni.

kirpiklerimde dinlenen
sigara dumanı gibi acıtıyorsun
yavaş yavaş sokulup
beni benden nereye götürüyorsun?

Bekle!
daha zaman soluğumun ucunda
üfle şu yalnızlığıma
hatta onu al götür benden.
Bilirsin ki seni daha çok sever
daha bir sıcak öper
daha bir sokulur
daha bir beni benden alır seni
daha..

Dinle!
içim yedi tepenin yedi zindanı
sür şu kalabalığını içime
içim dünden beri terk edilmiş
köhne bir şehir
nicedir selamın dudaklarıma dokunmuyor.
Öp hadi
öp şu solumda nasırlaşan yarayı.

Görme!
içim elemini kırbaçlarken sevme beni
göz bebeklerim kiri pası hayatın
sen yine, yeniden
güzel hatırla beni.

Anne!
uçurtmam sokak banklarının soytarısı
korkarım bilirsin
celladına küsmüş çocuklar gibi
yüzüne beliren
güzel duan eyle beni.
Biraz, biraz da sev beni
uyku gibi içine çek beni.

Lâ!
benim sevgili kederim
dudağıma sarılan küçük bir kahkaha da sen ol
sar beni gecene
ve secdende uyandır beni.