Üç alfabeyi karıştırıp seksenyedi harfle yazıyorum sana
Kimi düşüyor cümlelerim,kimi harflerim üşüyor
Az önce öldürdüğüm sigara izmariti kadar suçsuzsun biliyorum
Sümenaltı edilmiş dosyalar gibi çaresiz






Beklemekten yorulmuş bir sonbaharın peşine takılıp gelsen diyorum
İstimdat duvarını yıksan ömrümün
Yıkasan çıkarmı bunca leke inan bilmiyorum
Kasvetli bir güneş falakaya yatmış arka sokakta
Parkta yaşlı bir amca oturuyor
Hayallerim ise boş bir bankta
Salıncakta sallanan çocuklara adres soruyorum
Gözlerinin çıkmazı hangi sokakta
Hangi apartman boşluğuna sakladıysan kalbini
Kokunun peşine takıldıkça kayboluyorum







Sobelenen gölgemi yazıyor bütün gazeteler
Bense hala aşka küpür biriktiriyorum
Küfür etmek yakışmaz maziye ve çatlamış dudaklarıma
Kader diye bir ülkeye
Beyaz bayraklar dikiyorum






Asansöre bindirdiğim umutlarım hızla gökyüzüne çıkıyor
Doksandokuzuncu katta dur diyorum
Aşağıya baktıkça artık başım dönüyor
Kaşlarının arasında eflatun bir dünya görüyorum






Kızıyorum bir ara aslında kızamıyorum
Dımdızlak kalıyor sana baktıkça bütün renkler
Maviye sinirlenip yeşile hesap soruyorum
Küsüp gidiyor bütün kelebekler








Aslına bakarsan ekoseli kaldırımlarda yürüyorum
Eteğine tutunup zamanın
Fi tarihinde seviyorum seni
Moğol kuşatmalarından kaçıp
İstanbul henuz fethedilmeden hani
Lale devrinde
İstiklal harbinde
Bir yeniçerinin çarkında
Gülhane parkında
Hiç tanımadığım bir ağacı
Sever gibi










Volkan Aydemir/sevgiliye mektuplar