Ölümü soruyorlar sana
De ki; sen onlara
Somalili bir çocuğun büyüyen gözleri ölüm
Biraz ayrılık,biraz annesizlik kokusu
Korkusu gözbebeklerinin yani
Biraz da Anna Karenina






Bir mermer taşı kadar soğuk hava
Biraz melek birazda havari yollayın bana
Öldükçe çoğalan karıncalara benzer Filistende her çocuk
Çocuk lugatin ’s’ harfinde sığınmanın kelime anlamını arar
Sığınmak yalnızca Allah’a
Biraz ekmek,biraz da tendirdiyot inadına...








Ki; kanıyor kalbim,şiirim,tarihim kanıyor
Romayı söndürdüler
Yetişin! şimdide dünya yanıyor..








Bir kadın beyaz tülbentinin altında ağlıyor siyah
Bağlıyor şeytanlar boğazımızı
Atımızı alıp kaçıyor karabasanlar
Damgalayıp mühürlüyorlar kafakağıdımızı
Gökyüzü ikide bir zırlıyor
Kendinize gelin ey insanlar!







Ben bir - ’la’ yım- ben Mesih, ben Mehdi
Ben her gece rüyanıza giren be ’la’ yım
Sırtından vurduğunuz Filistinli bir çocuğum ben
Gözlerime günahsızlığımın rengi değdi










Şimdi atın üstüme bir mermi,bir top,bir havan
Çatırdıyor dünya,çatırdıyor evim,çatırdıyor tavan
Kostum değiştirmiş eşkiyalar zamanından geliyorum ben
Gövdem Şattül-arap, göğsümde binlerce boş kovan









Ölümü soruyorlar bana
Dinleyin! siz de çocuklar
Annelerin söylemek istemediği ninnidir ölüm
Biraz aşk,biraz toprak
Bir meleğin size dokunması yani
Biraz da Anna Karenina