3
Yorum
9
Beğeni
4,8
Puan
209
Okunma
Uzaktan tanıdım; bu onun susuşu…
Ninnilerle salladığım düşlerim
kundaktan ayaklarını çıkarttığından beri,
gülüşlerimi sakladığım paspasın altından
bakıyorum sana.
Öyle bir bakış ki
ne siyah ne de kahverengi.
Aynalara bakamıyorum;
onlar müstesna.
Lirik bir hüznü çağırıyor
her şiir ve çokça şehir.
Seni beklerken düşlerim yürümeyi öğrendi,
büyüdüğümü herkesten sakladım oysa.
Sana söyleyecekken
dudaklarım direndi.
Maviler çaldım göklerden;
yükseldim ve alçaldım.
Hiç suçum yokken
şiirlerde kırbaçlandım.
Yanarken mum,
odamdaki perdeler kıskanç;
çarşaflardan, sen yokken,
medet aradım.
Duyuyorum, istemsiz;
bu onun susuşu.
Öyle saklanmış, öyle münzevi;
belki de dilsiz bir meleğin kuşu.
Biraz çaresiz,
biraz zemheri.
5.0
88% (7)
3.0
12% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz