uçtum bir zaman
tunelinden
geçmişe
kapkara akılda
yollarım daralır
tuttum avuçlarımı
rüzgârın saçlarına
avuçlarım
suça bulanır

ne kaldı
dünden bugüne
kan akan derelerin
aklı
gözleri açık
maviyi düşler
dereleri al alır

ezilen isyanım
üşür
düşlerime
gömütlerimde saklıdır
uzayan gölgesiyle
ölülerim
kırılmış gövdelerden
öteye
kuru dal kalır

düşünce kaybeder
yollarını
çıkarlarına
nefessiz
sokaklarım tırmanır
sığıntı kentlere
umudu
zor alır

gerçeğinde
bulursam
kararan vicdanı
masalımda ararım
kaçışan hayallerin
gölgesini
sunarım belleğimi
bir çiçek vazosunda
saklımda
deve yüklü
ah-u zâr kalır

ezilen ulusların
kellesidir
tepsisinde sunulan
gebeli acılarda

haykırışlarını
dallarına astığım
adak ağacında
sevinç kararır

ve batarken
kendinden utanır gün
geriye
gözü yaşlı
kan kalır...

15.10.2012 Mönchengladbach...