henüz geçmeyen
aşkların durağında beklerken tüm ölüler
biz, sıranın kendimize gelmesini bekliyoruz sabırsızca

payımıza düşecek ölümün

hoş gelişleri ola
diyerek...ten

ya nasip!



*

biraz isyan iyidir şair
aşksızlığın yüzüne tükürürken/geleceği dövelim
geçmişe sövmeden!


saygıyla

↲

Eksinler ki gelecek bahara yeni aşklara dururuz kimbilir

Kimbilebilir..

Bir yıldız gibi parlattın isyana cümlelerini, muhatabını Allâh korusun

Sevgilerimle canım

Şiirlerde kullanılan bitkilerin etimoloji açısından irdeleyen bazı kaynaklar
onları neden ve nerede kullanmış olabileceğimizi ve hangi uçlarda çakışıp
ayrışacağımızı adeta empoze eder.

Meşe ağacının gövdesi...
Söğüt ağacının gölgesi ...

Sığınaklar duygusu kötü enerjilerden kurtulabilme çabası...

Pozitif olana eğilim, mutluluğa duyulan ısıya enerjiye güneşe/ışığa dönük olsa da
incecik teninden başka bir koruyucusu olmayan insanın, olup bitenler karşışındaki
seçeneksizliğini çok daha ykıcı kılar.

Evet ama şiire düşen nedir, onun sığınak olma- olabilme vasfı bizim için ne anlama gelir

Canı çok yanınca çıkarılan iniltiler çocukken başka yaşlanınca başkalaşırmış gibi

ayy annem!! der dalı gövdesi zayıf kol ve bacak anne en büyük umut

kahretsin ya düştüm durup dururken herkes bilecek rezil olduk iyi mi der
gölgesi zayıf kalacak ne derleri REFERANS alan bir yaşam

Aşkları gömme ritüeli ekim ile dirim arasında bir kıyımı hatırlatsa da
çok daha ezoterik çağrışımlar içeren doygunluklardan haber veren
içli bir *ceviz ağacı oluverir Gülhane parkında :)

Yalnız ve yalnız aşktan emin bir ağaç olabilmeli şiir dedim ve onu simgeleyen
bir el dokunsun ufacık yapraklarına ve şimdilik şunu buldum

Bilgi ağacı --- Şiir :) çok çalışmam gerekiyor çok!

Sevgilerimle