bugün de muhabbetteydik şiirle
nefesi kesilmiş
ağlamaya utanan çocuklar gibi
acıkmayacak, hiç üşümeyecektik
toprağı deşeledi feryatlarım
kıskanç bir kader çizgisinde kaybettim yolumu
silindi önümden farkına varmadan
izler bırakmadım geride
bu yolda düşmeyecek bir daha ayaklarımız

fesleğen kokulu bir anne düştü dudağımın ucundan
kırıldı dört bir yanından
kördü, topaldı artık
çamurlu sularla öpüştü sesinin yüzü
daha feryadı duyulmadan
silindi yüzünden dudakları

huzurum sana kaçtı kaçalı sevgili
işte böyleyim
o an öldü içimde aşk
beslemeyi unutmuştum,
belki de unutkandın unutmuştun
bir feryadın sonunda iki büklüm
yapıştı açlığın sırıtkan derisi üstüme
anason kokulu nefesin dokunurken enseme
raylarda uzardı gölgelerimiz
sevgiye açıkmış yüreğim
bir parşömenin buruşuk yüzünde
tüketirken cümlemi
savurganlığına şaşkın
kapattım sesimi attım düğmelerini denize
sessizliğimle oynaştıkça içimdeki zaman bekçisi
inmeler iniyor gecemin karanlığına
güneş serpilirken sere serpe
saklanıyorum korkulu düşler gibi
uzanıyor zamanın kolları
felçli bir sabaha
bugünde sensiz sarılıyorum
lisanı tükenen bir özneyim
alfabenin düşkün derbeder harfiyim
yalnızlığım kurşun sıkarken başı boş sözcüklerimin izine

gri düş düştün
kapaklandın üzerime gece
çarpıp girdin hiç düşünmeden
kilitsiz küreksiz kapılarımı
soyunundun ev sahipliğine
önce devşirdin köklerimi başka saksılara
bekledin sonra ya tutarsa diye
savurgandın
savurdun yüreğimdekileri bol bol harcadın

şimdi sevgili ikametim elden ele geziyor
hafızama kazıdığım sözcüklerim kayıp
uzun kirpiklerim gölgelerken yaşlarımı
döşeğime saklanan tütün kokulu yalnızlığım
elini vicdanına koyup tükürmüştün kelimeleri
bir gün gideceğim
hiç bilmediğim şehirlerin
bilmediğim odalarına asılacak silüetim
eşelenecek başka çöplüklerde yüreğim
dilimin dinimin elverdiği sürece susacağım
gelme demelerine tıkanacak kulaklarım
saklanacak senden bedenim
ağırlığımı hissedeceksin omuzlarında
kızıl kan kusacak gecelerim
bir başka yatakta
bir başka nefesle damgalanacak tenim
seni hayal ederken düşecek son nefesim
inadıma inadıma
sen alabildiğine seveceksin
koklayacaksın başka bir teni
yaslayacaksın başını omuzlarına
bazen küfredecekler bana
bazen hiç anlamayacaklar
bir köpeği tekmeler gibi tekmeleyecekler
yinede içim kadar acımayacak hiçbir yerim


Nefesime nefes iç sesime ses olan biricik Neclacığıma sonsuz teşekkürler