11
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
1885
Okunma

Büyümekten korkmayan çocuklara...
Hep çocuktuk aslında
Dünyanın kirlilikleri arasında
Temiz yanımızdı
Kirlendik
Büyüdükçe yaşımız
Gökyüzünün mavilikleri gri
Sarardı çimenlerin yeşili
Ekmek kokusu yitirip
Su yosun kokar oldu
Selamını getiremez olduk
Yol üzerinde gördüğümüz
Yaşlı amcalardan dedemize
Anne hatırını soran da kalmadı
Komşu teyzeyi gördüğümüzde
Biz büyüdükçe
İnsanlar kirlendi
Çocuk yanımız, masum ve sessiz
Hiç büyümeseydik
Sokağın çamuruna bulanmış eller
Kan kokmasaydı
Kırık kalsaydı oyuncağımız
Özenmeseydik
Büyük ağabeylerin karanlık dünyalarına
Ablaların sosyete kokusuna
Çocuk ellerimiz gök kuşağı çizseydi
Bulutlara sarılmış martılarla
Hep çocuk kalsaydık
Saman kâğıdı ve kurşun kalem olsaydı
Bugün yazdığım her satır umut koksaydı
Büyümeyen yarınlara…
s.c
5.0
100% (21)