desem ki benim de kentlerim vardı
istiridyeden çatlamış inciler gibi
ışıklar taşırdı gerdanı
sokaklarında hep yaz aşüfte kadın
narin lale bahçesi ellerini salınırdı
tüm yolların sonunda yoktun sen
neye yarar hiçbir yere varamayışlarımızdan
söz etmek şimdi
bekleyişlerim aldatıldı...
ve gökyüzünün düşmüş çatısından
ölmüş ay ışığı
evlerimin kirişlerinde kırılmış onur
bana oradan kaldı

bizim değilmiş ince su gibi sevişmeler
koi ve şakıyan kuş sesleri kitaroda
yarin göğsünde duyduğum huzur
bizim değilmiş kalmadı hiçbiri
hep benden gitti bahar
hep benden birileri
hep benden biz
ben olduğum yerde savrulan ince dal
alnımın çeperinde yârdan bir iz
toprağımda güz sıtması
ah kirvem yalnızlığım benim
deli hüznüm
melül susuşlar buğusuydu dilim
erteliydi sözlerim
sesimde kanadı da karanlık
türkümüzün ezgisinde bozlak
neye yarar şimdi bilse yâr

gayri kucağın tanımlasın zihnimin kaypak düşüşünü
boynumun kesiğini ayrılık giyotini
göz çukurlarımda derin dokusu
öldüğüm o düşten
sen sar
aynasız bir akşamdan
yolup da saçlarımı tel tel
ki kadim
ki kederli gelişimi
ve omuz başlarımda öksüzlük sancısını bilmesin yârin elleri

ılgıt bir temmuzdan geçtik demek
gün ve güneşin çökmüş şiltesi
şimdi rüzgâr
şimdi yağmur
şimdi kentimizde dem vuruyor ekimin ayak sesleri
kaldırım taşlarının acısı ondan
ondan
toprağın gözündeki yaş

sen sil gözlerini...


koi japoncada bir çok anlamı olan bir sözmüş ama öncelikle Aşk anlamına geliyormuş...
aynı zamanda kitaronun çaldığı ve benim çok sevdiğim parçalarından birinin ismidir.

18.Ekim. 2007

Deniz Ercivan