Vazgeçilir mi,
Az geçilir mi ıssızlığından?


Sızlaya sızlaya bir tül çekilir de gözlere,
Hasretlik gecelerde susmaya dönüşür mü sözler?


Ahretlik! Şefkatinin efkâr hâlidir yanmak,
Eskiyen taşların üzerinde aşkı yine anmak,
Bir tür delirmektir ve kanmaktır olmamaya.


Nazlanır mı bahtı dertlerin?
Azlanır mı durmak dedikleri şey?
Susar mı haykıranın karalığı geceleyin?


Geceleyin, viranelerde eksiktir hep gün
Bir masaldır tadı olmayan acılarıyla dün
Anlatamamaktır belki de yürekte olanı
Yazamamaktır sevdiğince, hasretince yaşananı!
Bunadır yazık, kokusuzluğuna yine ölgün!


Dizini koysan başımın altına, durur mu dünya?
İzini bıraksan yüreğime, mutlu olur muyum?
Acaba gözlerine baktığım gibi, güler miyim acılara?


Dilsizliğim mi?
İlsizliğim mi?


Ahretlik! Ne gül, ne karanfil ne de orkide
Anlatamaz popüler olmuş şiirler, şarkılar seni
Bir kır çiçeğidir yüzün, bir mavi çiçek sanki!
Yeşil taşların, beyaz çimenlerin koynunda
Gülümseyen gözlerindir gözlerimin gün eşi, güneşi!


Furyası mutluluk kuru dudaklarının,
Üryan bir yanıktır rengi sayfaların.


Şimdi kızgınım,
Biraz da yorgunum
Geçmişte seni getirmemiş her güne.


Ahretlik!
Ne ettik, yine yittik susarak yarınımıza!
Arınmak için dokunmalıyız belki de, dokunmalıyız
Bizsizliğin var olduğu mazinin yaralarına.


Bizsizlik, izsizliktir; sevgiye!
Haydi, ver elini ahretlik, ver de ölelim ölümsüzlüğe!











Kalemtıraşsız