Ben geldim Gülendam
Hadi uyan..!
Gözlerinde kaybolmaya geldim gene..
Masallar şehrini seyredelim birlikte
Martıların ağlayış seslerinde kapatalım gözlerimizi
Tut ellerimden, bedenimi aşk sarsın
Yüreğimi okşasın masumiyetin
Dokun yüreğinin parmaklarıyla yüreğime
Aşk dokunsun bedenimin her bir zerresine
Oysa,Gülendam…
Ben seni sevmelere doymazdım
Büyütürdüm öylece tebessümlerinde sallayarak hayatı
Ben seni bir başka sevdim
Ah… Gülendam ah…
Yakıştı mı bu gidiş sana…
Fırtınaların sarmış dört bir yanımı
Kıyılarıma vuruyor yalnızlığın
En ası yanlarımla susuyorum aşka
Ayaklarım yorgun düştü,taşımıyor bedenimi
Yüreğimdeki sancı o gün ki gibi duruyor
Hiç gitmedin benden
Alnımdaki yara izinden öpüşün
Dudaklarının alnıma kazınışı,
Gider miydi hiç Gülendam
Şimdi annesini kayıp etmiş bir serçe yalnızlığında
Susmalara susuyorum
Ne güzelde iliştirmişsin aşk’ın yakasına ayrılığı
Gözlerimden süzülüyordu masumiyet
Bir,bir ilmek oluyordu kelimeler boğazımda
Bu kaçıncı yutkunuştu ki
Her seferinde soluksuzluk hediyesi getiren
Söylesene be Gülendam
Aşk kaç kez ölürse’’sahiden ölürdü’’
Gidişine şiir yazan
Ozanları bile kıskandıracak kadar sevdim seni
Susma Gülendam…susma…..
Gözlerime konuşsun gözlerin
Ömürlük bir bilet kesiyorum bakışlarının can alıcı yanlarına
Sana ömrümü vaat etmiştim oysa
Şimdi ise…
Ayrılığın karargahında sensizliğin nöbetini tutuyorum Gülendam
Seni anlatamadığım tüm kelimelere küsüyorum
Artık harflerin bile boynu büküldü çaresizlikten
İşte bu yüzden.Gülendam
SUSUYORUM…..

Serdar Özyanız