Isınmak için girdim, gönlünün odasına,
Sol’uma buz tutturup, göz dikmişsin sağıma.
Uydun yabancı gibi zenginlik modasına,
Aşk bâdeni diledim, ot tıktın kursağıma.


Bu mudur zamanede sevmenin son modeli?
Yuva kurmak zorlaştı, çağınız batsın yere.
Elbet yanlış yapanlar ödeyecek bedeli,
Ben de yürüyeceğim, göğsümü gere gere.


Önceden böyle miydi, ne oldu ne değişti?
Duydum ki gözlerini para hırsı bürümüş
Cüzdanım dolu iken, ayrılmazdın ne işti?
Demek ki dimağında, fikirlerin çürümüş.


Farkedip kaçamadım, gizlenmiş nacağından,
Budadın kollarımı, ayazlarda bıraktın.
Bil ki asılacaksın; yan çizen bacağından,
Bilemedim; dürüstlük yollarında çıraktın.


Çok çektirdin; hakkımı, nasıl ödeyeceksin?
Soruları görünce yüreğin titreyecek.
Sual meleklerine bilmem ne diyeceksin?
Mahşerde, zebaniler tepende kükreyecek.


Buldun şimdi dengini bak uzaktan uzaktan,
Cennetten sana her gün bakıp kasınacağım.
Şükür; yara almadım kurduğun bu tuzaktan,
Sen yanarken tamu da bende ısınacağım.


*
Kurgudur Allah kimseye göstermesin.


DAVET:

Şair bu arkadaşım, yazar ağaca ota,
Bu sefer terk edene ihanete yazalım.
Davetimize uyup yazsınlar birer kıta,
Sahte sevgililerin kuyusunu kazalım.


Batmış şimdi sevgiler ihanet batağına,
Şiirlerinize dökün içinizdeki kurdu.
Has kalemler kurulsun sevginin otağına,
Şiirlerin Ziyası sizlere selâm durdu.


Her kalemden birer dörtlük rica ediyorum
hikaye kısmındaki açıklamamı okursanız sevinirim
saygılarımla


Şiirlerin Ziyası
13 şubat 2012
trabzon