5
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
1179
Okunma

İnsan kalabalığında kanamalı suskunluklarım
Bir kenara bırakılmış yüreğimin kanatları kesilir
Kızgın demirlerle dağlanır titreyen ellerim
Toz duman içinde mühürlenmiş çöldeyim
Aynada göz göze geldiğim yüz ben değilim
Unuttuğum gülüşlerimi hatırlamaya çalışıyorum
Tüm kalelerimdeki duvarlarım çatlatmış
Vücudumda iyileşmeyen çıbanlarım var
Savaş yormuş, düşmanım çok kuvvetli
Yabancı birisiyim artık kendime
Her sabah şehrin bir ucundan diğer ucuna geçen
Yorgun bir dalganın geride bıraktığı atıklar gibi
Gövdemi sürüklenmekteyim..
Ümmühan YILDIZ.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.