Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
sus be meyhaneci sus ben de biliyorum tenimin seğirmesinde tenimin kırışmasında gördüğün gibi güllerin de solduğunu ben bu yüzden acı çekiyorum zaten yirmi beşindeki yüreğim onaltı yaşındaki sevgiliye yaşlı bedenimi bu yüzden kurban ediyor platonik aşkların acı çekmekten başka bir işe yaramadığını ben de biliyorum ama sus söyleme bunu platonik aşkların ayıp olduğunu sakın söyleme bana söyleme ki şu yaşlı bedenim mevsimleri gülbahar sansın... beni anlayamazsın sen meyhaneci bu yürek bu aşka totem gibi tapınmazsa yaşamaz dünyam kararır dünya başıma yıkılır dünya bana küser dünya ayaklarımı yüzünden keser toprak kabul etmez gökyüzü denizler ırmaklar kabul etmez kabul etse de kurtçuklar, yılanlar mezarımda yemeyi kabul etmez sorgu melekleri sorgulamayı kabul etmez ruhuma el fatiha okumaz kimse okusalar da Allah kabul etmez bırak yaşasın bu yürek bu aşkı gülbahar mevsiminde oyunbozanlık etme sus meyhaneci sus!...
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
SUS şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
SUS şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.