Şiir akla gelince, derler alemin Pir’i!
Yazdıklarım şaheser, şairlik benim işim.
Sözcüklerin tamamı, kalemimin esiri,
Sizde çürük ip olan, bende sırma ibrişim.


Anlamı olmasa da, süslü, püslü yazarım,
Karışık menülerim, sınıfında kalite.
Sayfama yan bakanın kuyusunu kazarım,
Budur lop kafamda ki, düşünce, mantalite.


Benim gibi hiç kimse, yapamaz katakulli,
Türk’e acem şalını giydiririm tersinden.
İleri görüşlüyüm, caizdir bende hülle,
Duyarsa Agop Ağa, çatlayacak hersinden.


Bilmeyen gelsin bana ustalık öğreteyim,
Mamut’a nasıl hamut, vurulurmuş öğrenin.
Gidiciyim buradan, kalamam eğretiyim,
Ağlarsınız ardından, bu kıymetli çöğrenin.


Unutmamak gerekir, sadık yaverlerimi,
Her nefeste sözleri; Padişahım çok yaşa!
Yeniye karıştırıp, eski devirlerimi,
Satmaya kalktım dosta, baltayı vurdum taşa.


Mziya
19.10.011
trabzon