Alinda geceleri aksine saklandığım muamma
Sök al
al içimden sana seslendiğim şiirleri
dök ulu orta satırlarımı boşluğa
kalemin saplanıyor Alinda yüreğimin ortasına
kirpiğimin saçaklarına asılıyor hicran
ağırlaşıyor senin olmadığın her yerde zaman
bir şair sesleniyor satırlarında kar, tipi, boran
bir şiir arıyorum Alinda ruhumu saklayacak
şaşkınım çaresizim
delinim deli
anla beni Alinda

bileylenmiş kelimeler ortaya dökülmüş dilim
Kayıp bir ruh arıyordu bedenim
Titretiyor yüreğimi
Vişne çürüğü dudaklarına dokunan bir isim
Bazen gelip otururdun Alinda satırlarıma
sererdin saçlarını kalemimin önüne
Yelken açardık senle ruhumu kemiren cihetle
Sen Alinda sen
Ey geceye güneş, tenimi üşüten kadın
gölgemin üstünde taşladığım bitimsiz akıl
Bil ki Alinda bil ki
her dilde akıyorum sana
kayıp zamanları arıyorum
ilanlar asıyorum yolunun geçtiği her yana
Aklımı arıyorum aklımı
Yitip giden aklımı

Sen ki Alinda sen
Gözlerinde intihar ederdi mevsimler
Saçlarında soluklanırdı gece
ah dokunma be , Alinda dokunma
sana hıçkırığımı gelin ettiğim o gündü
Dilime sürdün ya sürgüyü
Telini saçlarımdan
Beyazı martı kanatlarından
sen topal bir martının kanadına yüklenmiş umutlarımdın
kurcalanıyor aklım Alinda sakın bana kendini anlatma
çözme duvarlara astığım dilsizliğimi

Bir depremin fay hattında sarsılıyor şehrim
Kızıla bürünüyor her yer
kimseye sezdirmeden Alinda
bu gece şafağı vurdum gözlerimle
aranıyorum her yerde
içime döküldü kan revan
Kesiyorlar yolları kızılca kıyamet
şahlanıyor en harami yanlarım
Küfürler savuruyorum kitapsızca
Bir yıldız indiriyorum gök yüzünden
tüm yıldızlara inat çalıyorum dileklerini
Bırakıyorum içine Alinda senden kalan ne varsa
Salıyorum tenha kelimeleri biçimsizliğime

Aklımı taşlıyorum aklımı
Sana takılıp kalan aklımı
Şimdi gülüyorum halime
Hicret etmiş fikrim
parmaklıklarına tutunup sana seslenen
divaneyim Alinda
Ağır bir yük çiğniyor bedenimi
Bir sensizlik çullanıyor kirpiklerime
Karanlığın ötesindeki varlığım
geceye tırmanıyor ölüm
Yokluğunun sahiline vuruyor uçuk dilim

Alinda geceleri hasretiyle kavrulduğum şuara
Bazen öyle bir yağardın ki üstüme
Düşürürdüm yarısı gitmiş aklıma
Boşver sen bana aldırma bir düş işte
İçimde uyuturdum seni
Kımıltısız
Eteklerimle Süpürdüm senden artakalan vefasızlıkları
Tırnaklarımla kazırdım kırıntılarını
Yılların ardından dökülen kızıl kıyamet
Kayıp geceler soluklanırken yastığımda
Sen sen dökülüyor gözyaşlarım karışıyor ırmaklara
soyup alıyorlar bir ağacın gölgesini teninden
kırılıyor içimde çiçeğe durmuş filizler

kim/sesizliğim
aşkı uğruna gönül kapısında yattığım
bilemezsin nasıl da kararır sensizlik
sebepsizliğe büründü sensiz her yer
küflenir gece
aşkını dilendiğim dilber
bir kez daha düşür adımı yüreğinin dehlizlerine

Sayın Üstadım Işık ARSOY Bey’e içimdeki sesime se nefesime nefes olduğu için teşekkürlerimi sunuyorum


Bu böceği şiirime ve sayfama göndermeye katkısı olanlara beğenileri için gönülden teşekkür ederim...
Beni çok ama çok mutlu ettiniz