sensen o baharın eşsiz kır çiçeği
hangi şafakta ekildin toprağıma biliyorsun
ırmaklar çevirdim içime, ne yana baksak olmamış bir mavilik mi dersin aldırmıyorum
aldı yürüdü dağları bir şehvet, mabedim bildiğim karım toprak doğurdu
ben seni hiç bir ilahi dinde görmedim
sadece hissettim ruhun bedenle, suyun toprakla kavuşmasını
sorgulamadım biat ettim, sorgunun sonsuzluğuna.
eteklerinin tutuşması çalkantılı bir sonbahar kavuşmasından korma.
kırılan dalların ilk sesiyle sonlandırdım son gecemi
ben tanrıları bilmedim sevgili
ekine benzeyen hasadı, zor kavgayı gördüm, demir döven ustaların terinde
hiç bir ölüme denk gelmedi küfrüm, denkledim oysa geceler boyu ölümüme yakışacak en güzel küfürleri
gözlerimi sensiz kapamayı hep bu yüzden istedim
ben tanrıları bilmedim insanlar dağ dağ yakılırken o kantonda
ve anlatamadı hiç bir bilici...
yaktım tüm vakayinüs karartılarını, kaldırdım tarihimden
ıstırabım
ekinimden
ekinim sen
sancım ruhtan
tohumu zor
ben tanrıları bilmedim hiç bir kuyunun karanlığında
ve tırnaklarımı senle besledim
tırmanırken kadehime dudaklarımla, sen dedim
ve
kendim için yaşamadım aptallar gibi,
inerken şarabın yakıcılığı boğazımdan onlar dedim
şeytan içti alkanları altın taslarda, adları yok, yurtları yok, bir garip sesler...
kemikleri el yıkamakta kullanılıyor şimdilerde, gözleri yok...
bir çukur içinde çiçek tarlası
nasıl ağlar nasıl gülerse insan hiç ayırmadılar kendilerini başkalarından.
herkes nasıl öldüyse onlar-da onlardan başka öldüler.
ve bir çok şey eklediler küçük hayallerine
bizse küçülterek onları şiirde imge dedik efsanelerine
başaklı bir tarlada içli türküler gibi sürmekte ve durmadan geçmekteler
ilahi taçları yok hepsinde papatyadan yastıklar, bulabildiler mi cenneti,
yanlış yolun cesur yolcuları, ilahi olan neydi bilmediler diye cehennemi gitti
şimdi teslim olsak belleğimizi sökerek, silahlarımızı hangi hakem toprağa gömecek
ya varsa ne kaybederiz biadı, kaç insan daha katacak sürüsüne
görmemez,duymammaz,paylaşmamaz olmak için...
elimde olsa derimi bile soyardım ve cezalandırırdım kendimi bütün peygamberler gibi
bir adım olsun diye
bir adım hayat, bir adım benimkisi
bir adım var artık
insan!
biat ettim ki, insan eşiştir insan

Kubilay yıldız