Neden yazdığını sordun mu kendine şair?
Mesela boş kaldırımlarda yürürken,
İçini işgal eden harflerin,
Başak uçlarındaki doğumunu gördün mü?

Sarı renkli tarlalar sürülürken daldı uykuya şiirin;
O kuruyan ve çürüyen cesetlerin başını beklerken,
Güzelim güneşin dudaklarını süsleyen
Ve bir çimen ucu gibi sivri bakışlarını,
Alnımızın tam ortasına yapıştıran bulutların
İlginç ama güzel olan portresine koştun mu?

Halkın ve hayvanların, yoksul kentlerde
Nasıl öldüklerini görmek isterdim seninle,
Ve duymak bu en dehşet çığlıkları gece yarısı,
Sen ey kalemine sarılan nasırsız emekçi,
Sen ey başakları ayağa dikecek insan,
Yazdıklarımdan hiçbir anlam çıkardın mı?
Güneşten ve bulutlardan süzülen sitemi
Henüz yatakta ki işçi uykudayken gördün mü?

Yaklaş şair arınmış ve kutsanmış akşamıma
Ben son öpücüğümü yollarken karıma,
Kaleminle konser ver şu boş odama,
Gök gürültüsünde eşlik et adımlarıma,
Sen ey umuda kanat çırpan mülteci,
Koş benimle sonsuz bahara ve yaşama,
Çocuklar henüz okurken son şiirlerini
Sen omuz ver savaşan analarına,
Sen yürek ver sevilecek bacılarına,
Sen kanat çırp aşıklar yakasına,
Ve sen ve sen tut ellerimden dostum
Ay tutulması kadar mükemmel tutkuyla,
Tut ve gidelim bizi bekleyen başaklara...