Kan yağıyor düşlerimin üstüne
gene parsellenmiş dünyacık
dev dev cüce adamların elinde
bir köşesi yanık mektuplar unutulmuş
imzalı kağıt parçacıkları
kocaman mühürlerle
damgalıyorlar dünyayı

ben minicik kar tanesi
karınca gözlerimi kimse görmüyor
yitiveriyorum çimenler arasında
çiçekler dik tutuyor başını
dilerse su veriyor bahçıvan
gidişlerinin üstüne otumuş tarih
insan kanlarının,gidimlerinin
ana düşlerinin
kilitlenip kalıyor dişleri
bir kazığa dönüşüyor insan bedenler
sınırlar oluşturmaya çekiyorlar
istedikleri yere

istedikleri yere gidiyorlar
dev dev cüce adamlar
ağızlarında kocaman sakız gibi gülüşleri
elleriyle yığıyorlar hendeği
elleriyle yıkıyorlar
elleriyle geçiriyorlar başlarına tacı

ben hiç haddi olmayan kar tanesi
koyuluyorum eşek masalı satmaya
gerçek güçlü olan insanların
gözü olmaz taçta tahtta
başlarında taşırlar kitapları
bir lokma bir hırka

istedikleri yere bakıyorum
odun yığını insanlar
en tepelerinde tahtadan
dev dev cüce adamlar
işiyorlar dünyaya

bu yüzden şiir miir dinlemiyorum
odun olmaktansa
yakın yüreğinizi
unutulmuş çiçekleri takının
kimbilir hangi dağın tohumu

hey dağ!
dağğ!

14 11 1993