Gözlerinin oylumlarından uçsuz bucaksız uçurumlara düşüyorum...
Kipriklerine tutunmaya çalıştım ama , kocaman gözlerin itti beni..
Şimdi bitmeyen denizlerindeyim..
Tek dileğim boğulmak sadece..
Ben Senden gözlerini istemedim ki...
Sadece onlarda yok olmak istedim
Ve Sonsuzluğa boğulmak..
Susamamak bir daha...
Susmamak..
Kanmak...
Ve kana kana , yana yana içmek onları..
Uçurummuş gözlerin meğer..
Yine de korkmadım,
Senindi çünkü..
Senin olandan korkulur muydu?
Gözlerini sonsuz meskenim görmüştüm..
Kendi gözlerim yoktu artık .. Kendi evim de..
Senin gözlerindeydim işte..
Göremiyordum ki kendi gözlerimi..
Sevemiyordum da...
Bir tek yaşları hissediyordum..
Ama artık onlar da donmuştu soğuktan..
Hiç bir şey hissedemiyorum...
Yabancı gözlere ağladığım içinmiydi bu donuklar?
Yoksa gözlerinin buğusundan attığın için mi ?
Çözülür müydü o tuzdan donuklar?
Eskisi gibi güler miydi?
Gözlerinden itttin ya beni,
Ne evim kaldı, ne meskenim..
Kendi evim de yok, gözlerim üşüyor soğuktan..
Ya ellerim.. .
Sadece boğulacağım bir çift göz istemiştim senden...
Bir beden değil, bir kalp değil ...


Nevin AKbulut -- On-Aralık-İkiBinOn--16:25