![]() MAHKUM UMUTLAR
Anafikir : özgürlük
Giriş : zulüm Gelişme : direniş Sonuç : Mahkûm Umutlar! Bu hikâye benim ben benim, sen sensin, hikâyemi yazan sen değil misin? bir günahkârsam yakılacak, böyle yaşattığın için sen de günahkâr değil misin? ben seni affediyorum, sen de beni affetmelisin! sen yazdın alınyazımı alınyazım da hikayemi bilerek yaşattığın günahlar için benzin döküp yakacak mısın beni?… doğru zamanda doğru yerde doğru şeyi yapmak için, bitmek bilmez gece yolculuklarıyla dönüyorum, memlekette güneş yoksul doğmuş mevsimleri bahar ülkemi cehenneme çevirmişler, ev üstüne evlerinde, uşaklık için kalkmış işbirlikçiler, çaydanlıklar zehirli mangallara konmuş ve, orospuluk kokan köşeler suçluluk gizlenince direniş kalıntısı kör, topal dilencilerle dolmuş, din tüccarı yobazlara kalmış meydan, sevgi mabetleri kin mabetleri olmuş, adaletsiz mahkemeler, çoktan çalışmaya başlamış yataksız yorgansız zindanlar, tıklım tıkış dolmuş. Zar zor yüreğimde buluyorum özgürlüğü, özgür kalmak istiyorum, ve direnmek istiyorum, memleketimi harap edenlere; başaracağım çünkü onurluyum ben boyun eğmem ben sevgi doluyum çünkü ben umutluyum umutluysam savaşırım savaşırsam kazanabilirim kazanamazsam onurum kırılır… Onlar huzurlarında tövbekar olmamı istiyor, günahlarımın bedelini ödememi istiyor… |