Medeniyyet asrıymış, yaşadığımız asır,
İnsanlık denen kavram, her gün can çekişiyor,
Sevgi, saygı,güzel söz, yere serilmiş hasır,
Hayasızlık diz boyu, soysuzluk pekişiyor.


Kesildi selam sabah, akrabadan komşudan,
Zamane gençlerİnin, haberi yok huşudan
Fayda gelir mi bilmem, şer peşinde koşudan
Biz mi yanlış öğrendik, ahlak mı değişiyor.


Mâlâyani sözlerle, kandırıldın mı yoksa,
Bana bir hüner göster, meziyetlerin çoksa,
Aklına gelmez fakir, eğer ki karnı toksa,
Düşünmez Hakk mizanı, harama üşüşüyor.


Söz nasihat dinlemez, bildiği yoldan koşar,
Tipini gören insan, lâl olur gözü şaşar,
Sözlerinde adap yok, ağzından salya taşar,
Hayasızın gözleri, mahreme ilişiyor.


Tarihe dönüp bir bak, tanır mısın atanı,
Kim emanet eyledi, sana cennet vatanı,
Duayla andın mı hiç, şu kefensiz yatanı,
Gayri meşru ne varsa, onları alışıyor.


Var mı sözümde yanlış, bilen biri söylesin,
Çaresizlik içinde, anne baba neylesin,
Dua edelim çokça, Mevla’m ıslah eylesin,
Her birimizin yolu, mahşerde kesişiyor.


Rahmet ile ’Hâlk’ oldun, senin ruhunda ’nur’ var,
Bozmasın seni çevre, bozmasın seni ağyar,
Çelmesin o aklını, uygar denen canavar,
Mâna alemlerinde, yürekler sevişiyor.


M.Ziya DİNÇ