![]() Hevin (aşk –sevda)
Üşüyorum
Bilmediğim küflü şehirlerde sana d/üşüyorum Sensizliği kuşandım bu gece Hevin Hayatın yası boğazıma dizilmiş Provasız hüzünleri teyelsiz tutturuyorum tenime Yaralıyım Kanadı kırık kuş gibi düşüyorum canım yanıyor Hevin Şefkatine maruz kalmak için düşlerim Sızılarımı salkım salkım döküyorum ellerine Sarıpta koynuma saklandığım tutsaklığım Gönüllü günahımsın sen Çizdiğin satırlarda bana değen kelimeler Kan kusardı dilinin hançeri Bense diz çöktürdüm önünde bütün satırları Bir yol düşerdi Hevin, düşlerimin ötesine Çizgi çizgi yol alırdın kırlaşmış saçlarımda Gözyaşı yollarımı arardım yüzünün coğrafyalarında Hüzünün memleketine göç ederdik senle Sen bilmezdin Hevin Sana taşardım Bir tek sana taştım Bilmediğim ceheneminin d/iplerine Islık ıslık döküldü avuçlarına heceler Işte yaralı kalbim o miadın eseri Yendiğim savaşlar sonrasında Sana yenilgimin şehrinden kalan sol anahtarı Yağan hüzün yağmurlar sonrası Sanma ki ağlıyorum Hevin Yok Hevin Yok sakın bakma sen bana Yüreğime sen kaçtın bu yaşlarım ondan Gitme Hevinim Gitme Bir çocuğun dudağındaki ıstırap gibiyim bak Gideceğin yer çok uzak, çalkantılı Hevin Ondan gitme derim Yoksa sızladığımdan, sana düşkünlüğümden değil Boynuma dayadığın bir usturanın ucunda Sallanırım mayistra gibi Azgın kelimelerin içinde tutunduğum tek dil Ayrışan ismimizin harfleri Tutam tutam dökülecek saçlarımdan Hevin Bir kuzey rüzgarı dolacak bağrıma Uzatacağım kollarımı hazırım vur beni Sen ipsiz günahları ı boynuma doladığında Kimin günahıydı taşıdığım Dönüp de arkama baktığımda ensemde kılıcının izi Kutsal kelimelerinin önünde diz çöküp Utandım kaldıramadım gözlerimi Şair dilim tutuştu önce Hevin Sonra ellerim alev aldı Tutuşan ellerim yol verdi eriyip ayaklarımda Şeytanın mağarasında son dedim Bu son Hiçbir günah dokunamaz artık bana Düşürdüm dizlerine başımı Dayadım hüzünlerimi kocabaşlı devin gerdanına Durmadı saklanan meczup çifte başlı içimdeki duygular Bir kez daha attılar beni aşkın günahkâr kollarına Sen karanlığı yüzüne peçe ederken Bir suskun kurşundu Küflenmiş kelimelerime sarmaşık misali sarılan Kederlendim keşişlerin solgun yüzünde Gözyaşlarım dökülürdü çiçeksiz bahçelerdeki ayrık otlarına Sen Besteyi Nigâr bir şarkının nağmeleriyle şaklatırdın dilini Gözlerimden akan yaşlar çene kemiklerimde yol alırdı da Hevin Kaldırırdım kollarımı Bir zeybeğe dururdum da Efkârımla efelenirdim Olur, olmadık yerde Arsızlığın kırbacını savururdun yüzüme Benim ruhumda Hiç ebruli renklerim olmadı Hevin Eşkıya bir soğuğun içimde titremesi gibi seninle açıtı tüm renklerim Bütün renklerin arasında bana en çok yakışan ebrulimdin Ayaküstü kelimelerin aşkı dilenişi Hiç yüreğim kıpraşmadı Sana sızlıyorum sana Hevin anlasana Mayistra (yel-yıldız yeli) Saygı Değer Üstadım (Yalnızlık Abidesi) Fırat Bey’e Şiirimi Sesiyle Hayata Döndürdüğü İçin Saygılarımı Sunuyorum |
bir aşk ezgisi dinletirken bana, unutulmuş duyguları yeniden hatırlattı
tebrik ediyorum:)))